Koniec roku szkolnego to zawsze czas podsumowań, ale dzisiejszy dzień zapisze się w historii „Ekonoma” w sposób szczególny. Z głębokim wzruszeniem, ale i z ogromną wdzięcznością, pożegnaliśmy dziś wyjątkowe osoby, które przez lata współtworzyły serce i duszę naszej placówki. Na zasłużoną emeryturę odeszli nasi wspaniali nauczyciele –
p. Stanisław Dębski, ks. Tomasz Majchrzak, p. Ludwik Papież oraz p. Józef Raczek, a także niezastąpiona higienistka – p. Janina Marcisz.
To moment, w którym radosne „do zobaczenia” miesza się ze łzami wzruszenia. Trudno bowiem ująć w słowa, jak wiele dobra, cierpliwości i serca nasi drodzy emeryci zostawili w tych murach.
Podczas rady pedagogiczne padło wiele pięknych i poruszających słów. W imieniu całej społeczności szkolnej – dyrekcji, grona pedagogicznego, pracowników administracji i obsługi oraz uczniów – złożono najszczersze podziękowania.
Dyrekcja szkoły w swoim przemówieniu podkreśliła, że ślady, jakie odchodzący pracownicy zostawili w sercach wychowanków i współpracowników, są trwałe i niezatarte. Szkoła nie będzie już taka sama.
Pani Janino, dziękujemy za każdy opatrzony siniak, plaster przyklejony z uśmiechem i ciepłe słowo, które potrafiło uleczyć gorszy dzień szybciej niż jakikolwiek lek. Pani gabinet zawsze był oazą spokoju i bezpieczną przystanią dla każdego, kto potrzebował pomocy lub po prostu chwili rozmowy.
Drodzy Panowie, dziękujemy za lata otwierania przed młodzieżą drzwi do wiedzy oraz za cierpliwość, która nigdy się nie kończyła. Byliście nie tylko przewodnikami po świecie nauki, ale przede wszystkim mentorami i autorytetami.
Drodzy emeryci, praca w szkole to nie tylko zawód, to misja, którą realizowaliście
z najwyższym oddaniem. Teraz nadszedł czas, abyście to Wy stali się głównymi bohaterami własnych planów i marzeń. Życzymy dużo zdrowia, niesłabnącej energii do odkrywania nowych pasji, czasu dla siebie i bliskich – na podróże, dobrą książkę i zasłużony, błogi odpoczynek, a także satysfakcji z poczucia dobrze spełnionego obowiązku i świadomości, jak wielu wspaniałych ludzi ukształtowaliście.
Dziękujemy, że byliście częścią naszego życia. Nie mówimy „żegnajcie”, lecz „do widzenia” – pamiętajcie, że drzwi naszej szkoły są dla Was zawsze szeroko otwarte, a „emerytura nie jest końcem drogi, lecz początkiem nowej podróży.”
